Adolf Bernhardt

Lekarz chirurg
23.07.1801 27.09.1870 Kępno

Biografia

Adolf Bernhardt urodził się 23 lipca 1801 roku w Kępnie w rodzinie żydowskiej. Uczył się w gimnazjum we Wrocławiu, a następnie podjął studia medyczne na Uniwersytecie Wrocławskim. Przerwał studia, aby pomagać rodzicom i młodszym braciom, podejmując dorywcze prace.

Dyplom doktora nauk medycznych otrzymał 6 października 1834 roku we Wrocławiu na podstawie pracy 'Symbolae ad ovi mammalium historiam ante pregnationem', a jego promotorem był Jan Evangelista Purkyně. Od 1835 roku mieszkał w Warszawie, gdzie w 1836 złożył egzamin i uzyskał stopień lekarza I klasy.

W 1837 roku brał udział w walce z epidemią cholery w Domu Zdrowia na Tamce. Był członkiem dozoru i wizytatorem żydowskich szkół elementarnych, egzaminatorem w Szkole Rabinów oraz członkiem Rady Szczegółowej Domu Głównego Schronienia Sierot i Ubogich Starozakonnych. Współzałożyciel niemieckiej synagogi przy ulicy Daniłowiczowskiej, od 1846 roku był stałym członkiem Komitetu Synagogi, później wiceprezesem i prezesem.

Zmarł 27 września 1870 roku w Warszawie, pochowany na cmentarzu żydowskim przy ulicy Okopowej. Z żoną Brygidą z Mayzlów miał trzech synów: Henryka i Edwarda, którzy zostali zasłużonymi lekarzami, oraz Leona, który był fabrykantem.

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Uzyskał doktorat z medycyny na Uniwersytecie Wrocławskim
Walczył z epidemią cholery w Warszawie w 1837 roku
Był współzałożycielem niemieckiej synagogi przy ul. Daniłowiczowskiej
Pełnił funkcję prezesa Komitetu Synagogi
Zaangażowany w działalność żydowskich instytucji edukacyjnych i charytatywnych

Ciekawostki

Jego praca doktorska została zdigitalizowana i udostępniona w serwisie Polona.pl
Miał trzech synów, z których dwóch zostało lekarzami, a jeden fabrykantem

Udostępnij