Eugen Aron Rehfisch
Biografia
Eugen Aron Rehfisch urodził się 6 marca 1862 roku w Kempen (obecnie Kępno), zmarł 7 października 1937 w Berlinie. Był niemieckim lekarzem, uważanym za pioniera urodynamiki - dziedziny zajmującej się badaniem czynności układu moczowego. Studiował medycynę na Uniwersytecie Fryderyka Wilhelma w Berlinie oraz na Uniwersytecie w Würzburgu, uzyskując doktorat w 1887 roku.
Od około 1889 roku praktykował w Berlinie, gdzie współpracował z Leopoldem Casperem jako jego asystent. W latach 1896-1900 prowadził badania nad unerwieniem pęcherza moczowego i fizjologią mikcji, a jego doświadczenia na psach zaowocowały przełomowymi pracami: "Ueber den Mechanismus des Harnblasenverschlusses und der Harnentleerung" (1897) oraz "Über die Innervation der Harnblase" (1900). Jego metodyka badań uznawana jest za fundament urodynamiki i neurourologii.
Rehfisch zajmował się również kardiologią, psychiatrią i elektrokardiografią, przyczyniając się do rozwoju diagnostyki serca. Jego dorobek obejmuje około dwudziestu publikacji naukowych, a także książki popularyzatorskie, w tym pracę o samobójstwie przetłumaczoną na język polski. Był profesorem tytularnym od 1919 roku.
Miał żonę Hedwig i dwoje dzieci - syna Hansa Josepha, który został prawnikiem, oraz córkę Käthe Marię, która była lekarką. Po dojściu nazistów do władzy rodzina emigrowała. Rehfisch zmarł w Berlinie i został pochowany na cmentarzu żydowskim w Weissensee. Na jego cześć przyznawana jest nagroda Eugen-Rehfisch-Preis przez międzynarodowe towarzystwo Forum Urodynamicum.