Paula Wężyk

Poetka, publicystka, działaczka społeczna
11.04.1876 27.04.1963 Kępno

Biografia

Paula Wężyk, a właściwie Paulina Rozalia Wężyk, przyszła na świat 11 kwietnia 1876 roku w Kępnie. Była przedstawicielką myjomickiej linii rodu Wężyków herbu Wąż, córką Pawła Bolesława i Eleonory z Kamockich. Po rodzinnych przeprowadzkach i edukacji w Kaliszu, w 1902 roku osiedliła się w Poznaniu, gdzie rozpoczęła właściwą karierę literacką.

Debiutowała w 1903 roku na łamach „Dziennika Poznańskiego”. Współpracowała z wieloma pismami, m.in. „Przewodnikiem Katolickim”, „Pracą” i „Przyjacielem Dzieci”. Redagowała „Nasz Kącik” - dodatek dla dzieci, w którym publikowała wiersze, opowiastki i porady wychowawcze. W swojej twórczości poruszała tematykę religijną, patriotyczną i społeczną, często wspierając akcje charytatywne i misyjne.

W latach 1927-1939 współpracowała z pismem „Przyjaciel Trzeźwości”, a za swoją działalność otrzymała w 1936 roku Srebrny Wawrzyn Akademicki Polskiej Akademii Literatury. Podczas II wojny światowej przebywała m.in. w Pleszewie i Śremie, gdzie po wojnie osiadła na stałe. Zmarła 27 kwietnia 1963 roku w Śremie i została pochowana w grobowcu rodziny Tadrzyńskich na cmentarzu przy farze.

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Otrzymała Srebrny Wawrzyn Akademicki Polskiej Akademii Literatury w 1936 roku
Opublikowała ponad 20 książek, głównie dla dzieci, w tym tomiki wierszy i utwory sceniczne
Redagowała popularny dodatek dla dzieci 'Nasz Kącik' w czasopiśmie 'Praca'
Wspierała działalność misyjną, pisząc utwory na rzecz Zgromadzenia Słowa Bożego
Tworzyła słowa do pieśni i hymnów, z muzyką m.in. Feliksa Nowowiejskiego

Ciekawostki

Debiutowała jako dziecko, wysyłając wiersz 'Litościwa Bronisia' na konkurs do czasopisma 'Wieczory Rodzinne' pod pseudonimem Mimoza.
W czasie wojny przygotowywała dzieci do pierwszej komunii, ofiarowując im własne wiersze.
Jej utwory muzyczne wykonywane były w Miejskim Katolickim Gimnazjum Żeńskim w Bydgoszczy.

Udostępnij