Paula Wężyk
Biografia
Paula Wężyk, a właściwie Paulina Rozalia Wężyk, przyszła na świat 11 kwietnia 1876 roku w Kępnie. Była przedstawicielką myjomickiej linii rodu Wężyków herbu Wąż, córką Pawła Bolesława i Eleonory z Kamockich. Po rodzinnych przeprowadzkach i edukacji w Kaliszu, w 1902 roku osiedliła się w Poznaniu, gdzie rozpoczęła właściwą karierę literacką.
Debiutowała w 1903 roku na łamach „Dziennika Poznańskiego”. Współpracowała z wieloma pismami, m.in. „Przewodnikiem Katolickim”, „Pracą” i „Przyjacielem Dzieci”. Redagowała „Nasz Kącik” - dodatek dla dzieci, w którym publikowała wiersze, opowiastki i porady wychowawcze. W swojej twórczości poruszała tematykę religijną, patriotyczną i społeczną, często wspierając akcje charytatywne i misyjne.
W latach 1927-1939 współpracowała z pismem „Przyjaciel Trzeźwości”, a za swoją działalność otrzymała w 1936 roku Srebrny Wawrzyn Akademicki Polskiej Akademii Literatury. Podczas II wojny światowej przebywała m.in. w Pleszewie i Śremie, gdzie po wojnie osiadła na stałe. Zmarła 27 kwietnia 1963 roku w Śremie i została pochowana w grobowcu rodziny Tadrzyńskich na cmentarzu przy farze.