Władysław Rabski

Krytyk literacki i teatralny, publicysta, pisarz, dramaturg, poseł na Sejm
27.04.1865 31.07.1925 Kępno

Biografia

Władysław Rabski urodził się 27 kwietnia 1865 roku w Kępnie. Był polskim krytykiem literackim i teatralnym, publicystą, pisarzem i dramaturgiem. Pełnił również funkcję posła na Sejm I kadencji w II Rzeczypospolitej z ramienia Związku Ludowo-Narodowego.

Edukację rozpoczął w gimnazjum w Poznaniu, następnie studiował na wydziale filozoficznym uniwersytetu w Berlinie. W 1892 roku uzyskał stopień doktora filozofii na podstawie rozprawy o satyrach Krzysztofa Opalińskiego. Już wcześnie związał się z dziennikarstwem, publikując wiersze i nowele w czasopismach poznańskich i warszawskich.

Po studiach osiadł w Poznaniu, gdzie w latach 1892-1894 pracował w „Dzienniku Poznańskim”, a następnie był redaktorem naczelnym „Przeglądu Poznańskiego” (1895-1896). Po likwidacji pisma przeniósł się do Warszawy i współpracował z wieloma redakcjami, m.in. „Ateneum”, „Głosem”, „Prawdą” i „Tygodnikiem Ilustrowanym”. W czasie I wojny światowej przebywał w Petersburgu, a w 1917 roku wszedł w skład Rady Polskiej Zjednoczenia Międzypartyjnego w Moskwie.

Po odzyskaniu niepodległości zaangażował się w działalność Narodowej Demokracji, a w 1922 roku został wybrany posłem na Sejm RP. W 1924 roku został wyzwany na pojedynek przez wojewodę poleskiego Stanisława Downarowicza w związku z zarzutami dotyczącymi napadu na pociąg pod Łunińcem. Zmarł 31 lipca 1925 roku i został pochowany na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie.

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Otrzymał tytuł doktora filozofii w 1892 roku
Pełnił funkcję redaktora naczelnego „Przeglądu Poznańskiego”
Był posłem na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej I kadencji
Autor dramatów i zbiorów recenzji teatralnych

Ciekawostki

Posługiwał się pseudonimami literackimi: Kaprys, Lector i Sulla
W 1924 roku został wyzwany na pojedynek przez wojewodę poleskiego
Jego żoną była poetka i publicystka Zuzanna Rabska, a córką Aleksandra Stypułkowska

Udostępnij