Zbigniew Orywał
Biografia
Zbigniew Orywał urodził się 5 kwietnia 1930 roku w Kępnie. Dwa lata później jego rodzina przeprowadziła się do Wągrowca, gdzie ukończył Liceum Ogólnokształcące. W 1953 roku został absolwentem Wyższej Szkoły Wychowania Fizycznego w Poznaniu, zdobywając tytuł magistra wychowania fizycznego.
Jako lekkoatleta specjalizował się w biegach średnich: 800 m, 1000 m, 1500 m i 1 mila. Był pierwszym Polakiem, który odniósł znaczące sukcesy w halowych zawodach w USA, dwukrotnie zdobywając tytuł międzynarodowego mistrza tego kraju w biegu na 1000 jardów (1958 i 1959). W 1959 roku jako pierwszy Polak przebiegł milę poniżej 4 minut (3:59,7), co dało mu nominację do klubu Bannistera.
W latach 1954-1961 był wielokrotnym reprezentantem Polski, biorąc udział w meczach międzypaństwowych. W 1958 roku pobił trzy rekordy Polski: na 1000 m, 1500 m i 1 milę. Startował na igrzyskach olimpijskich w Rzymie (1960) na dystansach 800 m i 1500 m, choć nie awansował do finałów. Zdobył 8 tytułów mistrza Polski na różnych dystansach.
Po zakończeniu kariery zawodniczej został trenerem. Pracował m.in. z kadrą narodową Polski, a jego podopieczny Bronisław Malinowski zdobył srebrny i złoty medal olimpijski w biegu na 3000 m z przeszkodami. W latach 1982-2000 trenował kadrę Irlandii, gdzie jego zawodniczka Sonia O’Sullivan zdobyła srebrny medal olimpijski w Sydney (2000).
Zbigniew Orywał mieszka w Poznaniu. Swoje pamiątki sportowe przekazał do muzeum regionalnego w Wągrowcu.